Sernik z mascarpone, białą czekoladą i malinami

Choroby są straszne. Nie potrafię się z nimi mierzyć. Och, nie mówię o katarze czy nawet najgorszym przeziębieniu. Mam na myśli te choroby, które do dziś, mimo stale rozwijającej się nauki, dla niektórych są synonimem wyroku śmierci. Dlaczego? Bo profilaktyka w naszym kraju to słowo cały czas rzadko używane, a jej zastosowanie w praktyce jest niemalże znikome. Nie dbamy o siebie - a czy mamy coś cenniejszego? Im wcześniej rozpocznie się leczenie, tym lepiej. Nie będzie tak uciążliwe, a i o pozytywny wynik wtedy łatwiej. Nikt nie lubi szpitali. Ich przygnębiającej atmosfery, specyficznego zapachu, niepojętej ilości cierpienia. Badanie to raptem chwila w porównaniu z tym, ile czasu w szpitalach muszą spędzać ludzie chorzy. Zadbajmy o siebie - żeby nie było za późno.

Różowa akcja wyzwoliła we mnie wiele tego typu myśli. Jestem jedną z tych osób, która nie wierzy, że jej może się to przytrafić. Chociaż staram się myśleć logicznie, takie sprawy odpycham jak najdalej. Życie jest zbyt krótkie, żeby się ciągle zamartwiać. Chodzę do pracy, staram się jak najwięcej czasu spędzać z D. i Tiną, dzwonię do Mamy i wysyłam maile do Taty, staram się dużo czytać, gotuję, chodzę na spacery... I bardzo, bardzo nie chcę myśleć o tych wszystkich okropnych rzeczach, na które jestem statystycznie narażona - chorobach, wypadkach... Bo przecież to i tak nic nie zmieni. Jeśli coś się ma wydarzyć, to się stanie - prędzej czy później. Tak sądzę. Po prostu.

Wpis nieco przygnębiający, ale niestety - nie zawsze jest różowo. Na osłodę - serniczek. Różowy właśnie. Bardzo delikatny za sprawą mascarpone - bałam się tylko na nim upiec ciasto, więc wymieszałam z twarogiem. Bardzo mi ta kombinacja zasmakowała. Do środka kwaskowate maliny, a na wierzch - polewa śmietanowa w kolorze różowym. Pyszności!

Przepis został ściągnięty z internetu, ale było to tak dawno, że nie jestem w stanie znaleźć źródła. Zmian zaszło sporo - mascarpone jest tylko dodatkiem, a nie jedynym serkiem, ilości składników pozmieniały się zupełnie, od siebie dodałam też polewę (akurat miałam śmietanę...). Jeśli jednak znajdzie się Autor/Autorka, z przyjemnością podam źródło.

Składniki:

(na tortownicę 22 cm)

spód:

• 175 g ciastek digestive
• 60 g masła

masa serowa:

• 500 g twarogu trzykrotnie zmielonego
• 250 g serka mascarpone
• 30 g cukru
• 4 jajka
• 200 g białej czekolady
• 1 cytryna
• 235 g malin (mrożonych wcześniej nie rozmrażać)

polewa śmietanowa:

• 285 g kwaśnej śmietany (18%)
• 1 łyżka ekstraktu waniliowego
• 15 g cukru pudru
• 2 łyżki syropu malinowego (lub 1/2 łyżeczki czerwonego barwnika spożywczego)

Masło rozpuścić i przestudzić.

Ciasteczka skruszyć na miazgę, wymieszać z masłem.

Tortownicę wyłożyć folią aluminiową (szczelnie, gdyż sernik będzie pieczony w kąpieli wodnej). Dno wyłożyć masą ciasteczkową, ugnieść łyżką lub dłonią.

Wstawić do lodówki na czas przygotowania masy serowej.

Czekoladę rozpuścić w kąpieli wodnej i przestudzić.

Twaróg zmiksować z mascarpone na gładką masę. Wsypać cukier, dodać otartą skórkę z cytryny i sok. Zmiksować. Wbijać po jednym jajku, dokładnie miksując po każdym dodaniu.

Wlać czekoladę, zmiksować raz jeszcze.

Wsypać maliny, delikatnie wymieszać łyżką.

Masę serową wylać na przygotowany wcześniej spód.

Piec 60 minut w 160 st. C. w kąpieli wodnej (tortownicę wkładamy do większej formy wypełnionej do połowy wysokości tortownicy gorącą wodą; dzięki temu sernik nie popęka i pozostanie równy), aż ciasto się zetnie, ale jego konsystencja pozostanie galaretowata.

Przed końcem pieczenia przygotować polewę: wymieszać śmietanę z ekstraktem, cukrem pudrem i syropem lub barwnikiem na gładką masę, bez grudek.

Wyjąć sernik z piekarnika, wyłożyć na wierzch polewę, wyrównać.

Piec 10 minut w 160 st. C.

Ciasto wyjąć, odwinąć z folii i wystudzić, po czym włożyć do lodówki na kilka godzin, a najlepiej na całą noc.

Smacznego!

Przepis dołączam do Różowego Tygodnia:

Oraz Białego szaleństwa: