Europæisk Middelalder Festival

Nie dość, że piszę mało, to jeszcze bezprzepisowo teraz będzie. Ale takie wydarzenie wymaga kilku słów. Być może kogoś tak zauroczy, że w przyszłym roku wybierze się do Danii, żeby zobaczyć to na własne oczy...?

Mowa o Europæisk Middelalder Festival, czyli po prostu Europejskim Festiwalu Średniowiecznym. Już w zeszłym roku miałam ochotę to zobaczyć, ale tak się złożyło, że akurat musieliśmy być w Polsce. Przyjemność więc mnie ominęła... Ale, co się odwlecze, to nie uciecze, i tym razem z mocnym postanowieniem planowaliśmy te dni.

Nie zawiodłam się. Było wspaniale, choć krótko. Impreza zaczęła się w piątek po południu, ale pojechaliśmy dopiero przed 22 - jednak praca potrafi nieraz płatać figle... Kiedy dotarliśmy na miejsce, było już zupełnie ciemno. Parking przed komuną został zamieniony na wielki średniowieczny plac. Zamiast żwiru pod nogami mieliśmy ziemię z trocinami. Wszędzie płonęły pochodnie, które nadawały całości niesamowitych barw. Ludzie przebrani w średniowieczne stroje spokojnie przechadzali się alejkami, z kuflami miodu w dłoniach. Na dwóch scenach grały kapele z epoki. Muzyka niosła się wszędzie dookoła sprawiając, że wszystko stawało się jeszcze bardziej realne. Na rusztach nad ogniskami piekły się całe prosiaki, wszędzie gwar i śmiech. Byłam oczarowana! Nie mogłam się na to wszystko napatrzeć. Tyle pracy i wysiłku, żeby na dwa dni zmienić kawałek świata w średniowieczną wioskę.

Największe wrażenie jednak zrobiła na mnie dziewczyna z ogniem. Kiedy wymachiwała sznurami z zapalonymi końcami, patrzyłam jak zaklęta. Po prostu niesamowite! Bardzo żałuję, że nie zdążyliśmy na całe pokazy.

Następnego dnia, w sobotę, mieliśmy w planie wybrać się jeszcze raz, nieco wcześniej. Jakież było nasze zdziwienie, gdy okazało się, że zamiast lekcji duńskiego idziemy na festiwal! Całą grupą ruszyliśmy w ten barwny, niesamowity tłum. I znowuż nowe wrażenia. Tym razem były pootwierane wszystkie kramy, więc można było kupić odpowiednie stroje, niedźwiedzie skóry, dzwoneczki, zabawki, wina, piwo i mnóstwo innych rzeczy. Oczywiście musieliśmy spróbować średniowiecznych przysmaków. Były więc jakby podpłomyki przygotowywane w piecach, podane z kurczakiem i pysznym sosem. Jedliśmy też naleśniki - z brązowym cukrem, jabłkiem i cynamonem lub innymi przysmakami. O pieczonych w całości prosiakach już pisałam. Wielkie kawały mięcha podawane z pieczywem, które na odpowiednich stoiskach można było samemu przygotować i upiec w prawdziwym piecu chlebowym. Najbardziej jednak smakowały mi zwykłe jabłka w karmelu, posypane cynamonem lub orzechami. Krucha skorupka pękająca pod naciskiem zębów, miękki, ale zachowujący swoją jabłkowatość środek, i te orzechy... Z pewnością spróbuję przygotować takie coś sama. 

Była też arena, na której odbywały się egzekucje i rycerski turniej. Można było podziwiać walki rycerzy, linoskoczków, akrobatów i błaznów. Jeśli ktoś miał ochotę, mógł spędzić noc w namiocie, lub poddać się masażowi (drewniana ława, na której trzeba się było położyć, nieco mnie przeraziła...). Jeśli ktoś chciał, mógł się przejechać na koniu któregoś z zacnych rycerzy. Do tego oczywiście odpowiednia muzyka - niezapomniany klimat, niecodzienne wrażenia.

Był też średniowieczny ślub - nie inscenizowany, ale jak najbardziej prawdziwy. Procesja, która przeszła główną ulicą miasta - też niestety nie mieliśmy okazji jej zobaczyć, ale z pewnością była bardzo ciekawa. 

Ogólnie rzecz biorąc, jestem pod urokiem pomysłu, wykonania, całej tej otoczki i pracy, którą w to włożono. Zjechali się ludzie z 25 krajów, żeby przez dwa dni czarować nas, zwykłych śmiertelników. Wiem, że w przyszłym roku też tam pójdę. Już nie mogę się doczekać!

Polecam serdecznie każdemu, kto tylko ma chęć i możliwości - to jest wyjątkowe doświadczenie. Ja będę to wspominać z przyjemnością jeszcze bardzo, bardzo długo.

Niestety - nie mieliśmy aparatu. Jeśli chcecie obejrzeć zdjęcia - serdecznie zapraszam na oficjalną stronę. Niech nie przeraża Was język - u góry strony jest przycisk, który tłumaczy wszystko na angielski.